My Fashion Design Exercises : part 2
posted on 14 Oct 2011 13:11 by takarairirin in Picturesพาร์ท 1 แปะไปแล้วเมื่อสองวันก่อน วันนี้กลับมาแปะพาร์ท 2 ต่อ
ความพิเศษของพาร์ท 2 นี้จะมีการแยกเป็นเซ็ท Greyscale กับเซ็ทสีที่ระบายจริงด้วย
ความพิเศษของพาร์ท 2 นี้จะมีการแยกเป็นเซ็ท Greyscale กับเซ็ทสีที่ระบายจริงด้วย
เนื่องจากว่า ตอนสแกน...เกิดปิ๊งเกรย์สเกลมากกว่าภาพสี (55+)
เลยจัดการสแกนแบบเกรย์สเกลเก็บไว้ด้วยดีกว่า
เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา เรามาดูเซ็ทเกรย์สเกลกันเลยดีก่าครับ
เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา เรามาดูเซ็ทเกรย์สเกลกันเลยดีก่าครับ
ภาพนี้เป็นต้นเหตุให้ข้าน้อยต้องมานั่งสแกนภาพอื่นเป็นเกรย์สเกลด้วยเลย เหอะๆๆ
ปกติตัวเองเป็นคนชอบใส่เสื้อผ้าที่มีอะไรห้อยระโยงระยาง (รก) มาก เนื่องจากไม่ค่อยมีเวลาแต่งตัวสักเท่าไร
ขี้เกียจหาโน่นมาแมชนี่ เสื้อที่มีดีเทลเยอะก็คงช่วยแบ่งเบา "ความเยอะ" ของเครื่องประดับได้บ้าง ;p
ปกติตัวเองเป็นคนชอบใส่เสื้อผ้าที่มีอะไรห้อยระโยงระยาง (รก) มาก เนื่องจากไม่ค่อยมีเวลาแต่งตัวสักเท่าไร
ขี้เกียจหาโน่นมาแมชนี่ เสื้อที่มีดีเทลเยอะก็คงช่วยแบ่งเบา "ความเยอะ" ของเครื่องประดับได้บ้าง ;p
เหตุผลที่ตัวนึ้เป็นตัวโปรดประการหนึ่งคือ ดีเทลที่ใส่ไม่ใช่ลวดลายจากตัวผ้า แต่เป็นเส้นที่ผ้าชิ้นโน้นพาดทับชิ้นนั้น ซึ่งคาดว่า...เวลาตัดเย็บคงต้องคำนวณและกะให้ดี มันถึงจะคงรูปแบบนี้ไว้อ่านะฮะ แหะๆๆ...ลำบากคนตัดเย็บอีกละ

ชุดนี้เนื้อผ้าจะต้องแข็งหน่อย จะได้คงรูป เพราะอยากได้ชุดทำงานที่ดูแปลก เลยจัดเต็มที่แขนเสื้อให้ดูเหมือนมาจากต่างดาวกันเลย (55+) ตรงสูทที่เกี่ยวกันอยู่จินตนาการไว้ว่า ให้เกี่ยวกันด้วยตะขอคล้ายตะขอชุดชั้นในที่ซ่อนอยู่ เพราะถ้าใช้กระดุม ผ้าด้านซ้ายด้านขวาจะต้องทับกัน แต่ตัวเองอยากให้ผ้าด้านซ้ายขวามันแค่สัมผัสกันพอดีเท่านั้น เลยตัดสินใจว่าถ้าจะตัด ตรงนี้จะต้องใช้ตะขอนะ!

รูปนี้เป็นรูปหัดวาดหัดลงสีจริงจัง สาเหตุเพราะไม่ถนัดวาดหันข้างเลย แต่ถ้าไม่ลองหรือไม่ฝึก ก็คงไม่ได้ไปตลอด ตัดสินใจวาดให้เจ๊แกหันข้างละกัน ส่วนเสื้อผ้าก็ไม่เคยวาดและลงสีให้เป็นแบบซีทรูมาก่อน โคตรยากเลยสำหรับมือใหม่ ไม่มีใครสอน ไม่มีตัวอย่าง เดาๆ กันไปเลยค๊า...ได้มาเท่านี้ ข้าน้อยแทบวิ่งรอบบ้าน ตอนแรกคิดว่าจะเสียและต้องทิ้งเสียแล้ว (โน้วววว)

ภาพนี้กะหัดวาดกระโปรงบานๆ มันดูเหมือนง่าย แต่เวลาที่ไม่ได้วาดรูปนานมากๆ แล้วต้องมาวาดภาพสาวกระโปรงบานนี่มันไม่ง่ายสำหรับข้าน้อยเลยจริงๆ เหตุผลที่อยากวาดกระโปรงทรงนี้ขึ้นมาเพราะมีหนังสือเล่มหนึ่งบอกว่ามันช่วยพลางสะโพกและต้นขาได้นะเออ ข้าน้อยก็ฝึกเลยเนื่องจากเพื่อนพ้องน้องพี่รวมถึงหม่ามี๊ล้วนสะโพกผายต้นขาใหญ่กันทั้งสิ้น ถ้าต่อไปวาดได้คล้องขึ้น จะได้ออกแบบให้หม่ามี๊ตัดออกงานหรือไปไหนๆ ได้ ^^ ความสุขไม่มีอะไรมาก...อยากเห็นหม่ามี๊ใส่เสื้อผ้าที่เราออกแบบให้ก็พอแล้วขอรับ

ภาพนี้วาดตอนไปสอนพิเศษภาษาญี่ปุ่นที่ตึกจามจุรีสแควร์ นักเรียนมาเลทครึ่งชั่วโมง คนสอนเลยนั่งวาดรูปไปพลางระหว่างรอเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา กลับมาบ้านแล้วถึงค่อยลงสีต่อ อาจจะไม่ค่อยเวริ์คนัก แต่ชอบตรงที่เป็นภาพวาดเล่น และเป็นผลจากการใช้เวลาว่างจริงๆ ^^v
.
.
.
.
.
.
เอาล่ะ...แปะเซ็ทเกรย์สเกลไปหมดแล้ว จะเอาภาพสีลงต่อล่ะน้าาา





จบพาร์ทสองแต่เพียงเท่านี้...ไว้วันหลังจะมาต่อพาร์ท 3 ขอรับ m(_ _)m




