My Fashion Design Exercises : part 2

posted on 14 Oct 2011 13:11 by takarairirin  in Pictures
พาร์ท 1 แปะไปแล้วเมื่อสองวันก่อน  วันนี้กลับมาแปะพาร์ท 2 ต่อ 
ความพิเศษของพาร์ท 2 นี้จะมีการแยกเป็นเซ็ท Greyscale กับเซ็ทสีที่ระบายจริงด้วย
เนื่องจากว่า ตอนสแกน...เกิดปิ๊งเกรย์สเกลมากกว่าภาพสี  (55+)  
เลยจัดการสแกนแบบเกรย์สเกลเก็บไว้ด้วยดีกว่า 

เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา เรามาดูเซ็ทเกรย์สเกลกันเลยดีก่าครับ
 
ภาพนี้เป็นต้นเหตุให้ข้าน้อยต้องมานั่งสแกนภาพอื่นเป็นเกรย์สเกลด้วยเลย เหอะๆๆ
ปกติตัวเองเป็นคนชอบใส่เสื้อผ้าที่มีอะไรห้อยระโยงระยาง (รก) มาก  เนื่องจากไม่ค่อยมีเวลาแต่งตัวสักเท่าไร
ขี้เกียจหาโน่นมาแมชนี่  เสื้อที่มีดีเทลเยอะก็คงช่วยแบ่งเบา "ความเยอะ" ของเครื่องประดับได้บ้าง ;p 
เหตุผลที่ตัวนึ้เป็นตัวโปรดประการหนึ่งคือ ดีเทลที่ใส่ไม่ใช่ลวดลายจากตัวผ้า  แต่เป็นเส้นที่ผ้าชิ้นโน้นพาดทับชิ้นนั้น ซึ่งคาดว่า...เวลาตัดเย็บคงต้องคำนวณและกะให้ดี มันถึงจะคงรูปแบบนี้ไว้อ่านะฮะ แหะๆๆ...ลำบากคนตัดเย็บอีกละ
 
 
ชุดนี้เนื้อผ้าจะต้องแข็งหน่อย จะได้คงรูป  เพราะอยากได้ชุดทำงานที่ดูแปลก เลยจัดเต็มที่แขนเสื้อให้ดูเหมือนมาจากต่างดาวกันเลย (55+)  ตรงสูทที่เกี่ยวกันอยู่จินตนาการไว้ว่า ให้เกี่ยวกันด้วยตะขอคล้ายตะขอชุดชั้นในที่ซ่อนอยู่ เพราะถ้าใช้กระดุม ผ้าด้านซ้ายด้านขวาจะต้องทับกัน  แต่ตัวเองอยากให้ผ้าด้านซ้ายขวามันแค่สัมผัสกันพอดีเท่านั้น เลยตัดสินใจว่าถ้าจะตัด  ตรงนี้จะต้องใช้ตะขอนะ!
 
 
รูปนี้เป็นรูปหัดวาดหัดลงสีจริงจัง  สาเหตุเพราะไม่ถนัดวาดหันข้างเลย แต่ถ้าไม่ลองหรือไม่ฝึก ก็คงไม่ได้ไปตลอด  ตัดสินใจวาดให้เจ๊แกหันข้างละกัน  ส่วนเสื้อผ้าก็ไม่เคยวาดและลงสีให้เป็นแบบซีทรูมาก่อน  โคตรยากเลยสำหรับมือใหม่  ไม่มีใครสอน ไม่มีตัวอย่าง  เดาๆ กันไปเลยค๊า...ได้มาเท่านี้ ข้าน้อยแทบวิ่งรอบบ้าน  ตอนแรกคิดว่าจะเสียและต้องทิ้งเสียแล้ว (โน้วววว)
 
ภาพนี้กะหัดวาดกระโปรงบานๆ  มันดูเหมือนง่าย แต่เวลาที่ไม่ได้วาดรูปนานมากๆ แล้วต้องมาวาดภาพสาวกระโปรงบานนี่มันไม่ง่ายสำหรับข้าน้อยเลยจริงๆ  เหตุผลที่อยากวาดกระโปรงทรงนี้ขึ้นมาเพราะมีหนังสือเล่มหนึ่งบอกว่ามันช่วยพลางสะโพกและต้นขาได้นะเออ  ข้าน้อยก็ฝึกเลยเนื่องจากเพื่อนพ้องน้องพี่รวมถึงหม่ามี๊ล้วนสะโพกผายต้นขาใหญ่กันทั้งสิ้น  ถ้าต่อไปวาดได้คล้องขึ้น จะได้ออกแบบให้หม่ามี๊ตัดออกงานหรือไปไหนๆ ได้ ^^  ความสุขไม่มีอะไรมาก...อยากเห็นหม่ามี๊ใส่เสื้อผ้าที่เราออกแบบให้ก็พอแล้วขอรับ 
 
 
ภาพนี้วาดตอนไปสอนพิเศษภาษาญี่ปุ่นที่ตึกจามจุรีสแควร์  นักเรียนมาเลทครึ่งชั่วโมง  คนสอนเลยนั่งวาดรูปไปพลางระหว่างรอเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา  กลับมาบ้านแล้วถึงค่อยลงสีต่อ  อาจจะไม่ค่อยเวริ์คนัก แต่ชอบตรงที่เป็นภาพวาดเล่น และเป็นผลจากการใช้เวลาว่างจริงๆ  ^^v
.
.
.
เอาล่ะ...แปะเซ็ทเกรย์สเกลไปหมดแล้ว  จะเอาภาพสีลงต่อล่ะน้าาา
 
จบพาร์ทสองแต่เพียงเท่านี้...ไว้วันหลังจะมาต่อพาร์ท 3 ขอรับ m(_ _)m

My Fashion Design Exercises : part 1

posted on 13 Oct 2011 02:08 by takarairirin  in Pictures
ไม่ได้แวะเข้ามาในบล็อคนานแสนนาน

กลับมาทีก็แปะรูปที่เพิ่งวาดไว้ในระยะเกลื่อนหน้าบล็อคกันเลย

จั่วหัวเรื่องไว้ว่าเป็นแบบฝึกหัดออกแบบเสื้อผ้า  
แต่แท้จริงแล้วเป็นการฝึกมือ ฝึกใช้สีเฉยๆ เท่านั้นเอง ^^"

เนื่องจากไม่เคยเรียนดีไซน์เสื้อผ้ามาก่อน
 
ไม่เคยเรียนวาด Fashion Figure อีกต่างหาก

ทั้งหมดจึงเป็นจินตนาการ + ความรู้เท่าปลายก้อยซึ่งข้าน้อยพอจะจำได้จากหนังสือหัดวาด Fashion Figure ที่ยืมมาจากห้องสมุดน่ะขอรับ  
 
เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา...ต่อไปจะแปะภาพรวดเลยนะขอรับ ^^
 
 
 
เปิดด้วยภาพวาดเส้น ไม่ลงสีใดๆ ทั้งสิ้น  จู่ๆ ก็มีความรู้สึกอยากวาดผู้หญิงในชุดขี่ม้า  แต่แปลงให้เป็นแฟนซีๆ หรือเพิ่มความเป็นผู้หญิงเข้าไปหน่อย  ภาพๆ นี้จึงเกิดขึ้นมาจากอารมณ์ชั่ววูบนั้น
 
 
 
จากภาพสาวไฮโซ มาเป็นสาวหม่นแต่แอบร้ายกันดีกว่า  ภาพนี้เกิดจากเกิดแรงบันดาลใจอยากฝึดวาดรองเท้าส้นเข้มหนังแก้วสีดำสักคู่ ...เอาเลยค่ะ  ได้มาเป็นแม่นางคนนี้
 
 
 
สังเกตได้ว่าลายเซ็นข้าน้อยเป็นผีเสื้อ ในใจคิดว่า ถ้าได้มีโอกาสเรียนแฟชั่นดีไซน์จริงๆ ในอนาคต  คอลเลคชั่นที่อยากทำเป็นคอลเลคชั่นแรกๆ จะต้องมีแรงบันดาลใจมาจากลวดลายบนปีผีเสื้อ  และชุดนี้อาจเป็นหนึ่งในคอลเลคชั่นนั้น
 
 
 
พี่สาวอยากได้ชุดที่ใส่ได้จริง  ก็ลองจิ้นๆ ดูว่าถ้าได้ผ้าไหมสีสดมา เราน่าจะประยุกต์ให้เป็นเสื้อที่ใสในวันธรรมดาบ้างนา  ชุดนี้ตั้งใจอยากให้ใช้ผ้าไหมสีสดๆ ตัด  ใส่กับเลคกิ้งหรือกางเกงขาเดฟผ้ายืดก็น่าจะช่วยให้ดูสบายๆ ได้นา  ลองเอาผ้ามาเปลี่ยนคาแรคเตอร์หน่อย
 
ส่งท้ายคืนนี้ด้วยชุดที่ตัวเองชอบที่สุด  แม้ว่าหากตัดได้จริงแล้วไม่กล้าใส่ไปเดินข้างถนนก็เถอะ (55+)
หากตัดเป็นชุดได้จริง อย่างน้อยช่างตัดเย็บ ช่างแกะแพทเทิร์น และคนออกแบบก็ได้ร่วมกันรังสรรงานงานศิลปะด้วยผืนผ้าแล้วล่ะขอรับ  การได้ผลิตหรือสร้างอะไรที่เคยจินตนาการไว้ให้เป็นจริงขึ้นมาได้เนี่ย...มันจะต้องเป็นความสุขสุดยอดประการหนึ่งเลยน้าาาา >w<

สุดท้ายนี้ไว้เจอกันใหม่ใน part 2 นะคร้าบบบ