ยากแท้หยั่งถึงนะ...คนเรา
นี่...หากคุณเป็นแฟนใคร หรือรักใครสักคนหนึ่ง
แล้วคุณจะยอมให้เขากลายเป็นของคนอื่นหรือเปล่า?
และยิ่ง "คนอื่น" นั้นไม่ใช่ "คนไกล" หากแต่เป็นอีกคนที่เรารักเช่นกัน เพียงแค่รักในอีกฐานะหนึ่ง
คุณจะตัดสินใจอย่างไรเกี่ยวกับคนที่คุณรักทั้งสอง?
.
.
.
ถ้าเราตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
เราควรจะมีปฏิกิริยาหึงหวงอย่างที่คนทั่วไปเขาเป็นกันไหม?
.
.
ถ้าเราจะบอกว่า...เราไม่หึง ไม่หวง ...จะมีคนเชื่อหรือเปล่า?...
.
.
อันนี้ไม่ได้ปฏิเสธว่า "ไม่เสียใจสักนิด" หรือ "ไม่ปวดใจเลย" นะ
อาการเจ็บแปลบเหมือนมีกระแสไฟฟ้าสถิตแล่นผ่านใจมันต้องมีบ้าง...แต่เล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น
เมื่อเทียบกับ...เห็นคนทั้งสองคนที่เรารักมีความสุข
.
.
โอย ถ้าพูดแบบนี้กับคู่กรณี เขาต้องไม่เชื่อแน่เลย
และคงหาว่านังนี่กระแดะเป็นแม่พระด้วยล่ะไม่ว่า
แต่...
สำหรับตัวเอง มันคือความจริง
เรามีความสุข ที่ได้เห็นเขามีความสุข
เพราะตนเองก็รักเขาทั้งคู่...จะทำอย่างไรได้?
.
.
.
ขณะนี้จึงอยู่ในโหมดไม่เข้าใจจิตใจมนุษย์ เมื่อเจอเคสผิดปกติเข้า
เคสปกติ...ป่านนี้มีหึงหวง งอนง้อกันแล้ว
แต่ไอ้เคสผิดปกตินี่สิ...ไม่ใช่ไม่มีอยู่ในโลกนี้จริงๆ นะ แต่ "หายาก" เท่านั้น
จึงอยากจะรู้ว่า...
ถ้าบังเอิญคุณเจอ "กรณีศึกษาพิเศษ" กรณีนี้เข้า คุณจะคิดเห็นหรือทำอย่างไร?
edit @ 21 Jun 2009 15:09:56 by Ririn [L'Arc!en~Ciel --สายรุ้งที่ไม่เคยจางไปจากใจข้าน้อย]
ถ้าเขารักคนอื่นแล้วเขามีความสุข
ก็ปล่อยให้เขารักไป เพราะการด้วยการให้ เราถึงได้รับ
ความสุขใจก็จะไม่มี
ถ้าเรารักเพื่อที่จะเห็นเขามีความสุข
ไม่ใช่รักเพื่อจะเก็บเขาไว้เป็นของตัวเอง
(คนพูดเรียบเรียงคำพูดไม่เป็น โทษทีงับ)
#1 By ChotxE on 2009-06-21 11:25