Begin

เมื่อขึ้นปีสี่ แม้เวลาว่างที่เอื้อให้กับการวาดรูปเล่นจะมีน้อยไม่ต่างจากปีก่อนๆ เท่าไร

แต่...รู้สึกว่า ระยะนี้ตัวเองเริ่มจับดินสอนั่งวาดรูปเล่นอีกครั้ง

และบ่อยกว่าปีก่อนๆ มาก หลังจากร้างลาสมุด / กระดาษวาดรูปไปนาน

การวาดรูปนี่มันเป็นทักษะจริงๆ นะ  พอไม่ได้วาดบ่อยๆ หรือเกือบจะทิ้งไปเลยเหมือนข้าน้อยนี่

(ถ้าจะถือว่าไม่ทิ้งก็คงต้องนับภาพเล็กๆ ที่ดูไม่รู้เรื่องตามขอบกระดาษสมุดช็อตโน้ตเป็นตัวตัดสินแล้วกัน แหะๆ)

พอคิดจะวาดอีกครั้ง มือมันไม่ลื่นดังใจคิดเหมือนแต่ก่อนเสียแล้ว ...แย่จัง

แต่...ถ้ายิ่งทิ้ง ไม่วาดเสียเลย มันก็จะยิ่งแย่ใช่ม้า?

ช่วงนี้เลยคิดว่า...วาดไปเรื่อยๆ  วาดทีละนิดทีละหน่อย  ค่อยๆ ฝึกใหม่ 

เดี๋ยวก็คงวาดได้ดังใจเหมือนเดิมเองล่ะ

ไว้เมื่อไรอารมณ์สุนทรีย์กระตุ้นให้อยากวาด ก็จะรีบจับดินสอวาดเลยแล้วกัน

หากไม่มีภาระ หน้าที่ หรือการงานใดใดมาขัด หรือจำเป็นต้องทำอยู่ก่อน

ก็จะแบ่งเวลาให้กับการวาดรูปเล่นดังเดิม 

ที่กลับมาวาดรูปใหม่ ไม่ได้เพื่อจะพัฒนาฝีมือจริงจังอะไรมากมายหรอกขอรับ 

เพียงแค่อยากคงลายเส้น รักษาความรู้สึก "คุ้นเคยยามจับดินสอ" เอาไว้กับตัว

และ...พักผ่อน คลายเครียด จากหน้าหนังสือที่ต้องอ่าน หรือการบ้านที่ต้องทำเท่านั้น

หากภาพมันออกมาดี ก็ถือเสียว่าเป็นผลพลอยได้แล้วกันเนอะ

เอาล่ะ...วันนี้มีรูปมาแปะบล็อคไม่กี่รูป  ไปดูกันเลยดีกว่าว่าเป็นไงมาไงถึงวาด

.

.

.

1) รูปหนูซิลเวอร์คุง - รูปนี้วาดตอนไหนจำไม่ได้ แต่คุ้นๆ ว่าจะเป็นในคาบเรียน Drug Ed ที่คณะเภสัชฯ  แหะๆ...ก็เขาเป็นเด็กศิลป์นี่นา  ไปเรียนวิชาต่างคณะก็ต้องมีเบื่อๆ ง่วงๆ บ้างเป็นธรรมดา  แต่ไม่อยากเอาเวลาไปหลับ หรือเม้าธ์กับเพื่อนข้างๆ ให้คนที่ตั้งใจเรียนเขารำคาญ  เลยจัดการโยนความเบื่อลงกระดาษเสียเลย    

หนูซิลเวอร์จริงๆ แล้วเป็นแมว เพราะรินเลี้ยงแมวชื่อ "สีเงิน" เป็นแมวหนุ่มเปอร์เซียเจ้าสำอางค์  เวลามองสีเงินทีไรก็คิดว่า ฮีน่าจะเป็นแมวมาดท่านชาย คิดว่าตัวเองมีเสน่ห์แน่เลย อะไรทำนองนั้น  เลยวาดออกมาเป็นเจ้าหนูห่มเฟอร์เช่นนี้แล

2) รูปใครก็ไม่รู้  แต่จำได้ว่าวันนั้นก่อนวาดจะนั่งดูโฟโต้บุ๊ค HYDE IS DEAD ของลุง แล้วก็อยากวาดรูปเด็กหนุ่มยืนเหม่อสักคน  อารมณ์กำลังจะออกไปซื้ออาหารที่ร้านสะดวกซื้อ แล้วต้องข้ามถนน  เลยยืนรอข้ามถนนอยู่ริมฟุตบาท  จากนั้นก็คงเหม่อเพราะเห็นอะไรเข้าสักอย่าง อาจจะเป็นผู้หญิงสวยๆ ? หรือคนรู้จักก็ได้?

3) รูปใครก็ไม่รู้ แต่นั่งท่าลุง 555+ รู้สึกว่าโฟโต้บุ๊คของลุงกระตุ้นให้อยากวาดรูปได้แฮะ  ภาพนี้ไม่มีอะไรมากค่ะ  อยากวาดก็วาดเลย 

4) ต่อมาก็ลุงอีกแล้วอ้า  อันนี้อยากวาดลุงแบบเป็นการ์ตูนๆ หน่อยแต่ดันวาดเอสดีน่ารักๆ ไม่เป็น  จะวาดภาพเหมือนไปเลยก็วาดไม่ได้...แย่เนอะ 55+  เลยออกมาเป็นแบบนี้แล  แฟนลุงจะดูออกไหมน้า...แหะๆๆ  ถึงดูหน้าไม่ออก แต่คงจะจำภาพเซ็ทที่ลุงคลุมผ้าผืนนี้ได้แน่เลย  ถ้าไม่งามก็ขออภัยแฟนลุงท่านอื่นๆ ไว้ ณ ที่นี่ด้วยนะคะ

5) รูปที่ได้แรงบันดาลใจจากน้อง Ducan  รุ่นที่เป็นเอลฟ์ดำของดรีม ออฟ ดอล จ้า  สาเหตุที่จู่ๆ ก็อยากวาดเธอขึ้นมาก็เพราะเห็นรูปเธอในดิสย์เพลย์เอ็มเอสเอ็นของตัวเองแล้วปิ๊งอยากวาดขึ้นมา อารมณ์คนวาดช่วงนั้นกำลังหดหู่เบื่อโลกอยู่ เลยวาดหน้าน้องให้ดูเบื่อโลกไปเลย 555+  ขออภัยแฟนๆ น้องDucanที่อาจโฉบมาเห็นรูปนี้ด้วยนะคะ  เอาน้องมาวาดซะเสียเลย จริงๆ แล้วน้องเขาออกจะงามมมมม   

6) นักบัลเล่ต์สาวนางหนึ่ง  ใจจริงตอนวาดนี่...รูปสึกว่าเธอกำลังรอคอยใครสักคนอยู่นะ  แต่เธอไม่แน่ใจว่าเขาจะตามมาหรือเปล่า ได้เพียงเหลียวกลับไปมองเห็นความว่างเปล่าข้างหลัง จากนั้นก็หลับตาพริ้ม หวนคิดถึงอดีต หรือนึกถึงเขา เฝ้าภาวนาถึงเขา ...อะไรทำนองนั้น  แรงบันดาลใจมาจากเพลง Until Whenever ที่จีจี้แต่งให้กับV.I.P ทุกคนฮับ  ฟังเพลงนี้ตอนนั่งรถ...แล้วจู่ๆ ก็อินจัดอยากร้องไห้ แต่ร้องไม่ได้  เลยวาดรูปแทน   เหตุผลที่เลือกวาดสาวนักบัลเล่ต์เพราะคิดว่า ท่าทางที่เธอทำคือการแสดง  แต่ความรู้สึกที่อยู่ในตัวเธอเป็นการแสดงหรือเปล่านั้น...ไม่มีใครรู้เน้?

7) ต่อมาเป็นรูปเจ้าหญิงนิทราเวอร์ชั่น หลอน...เหอะๆๆ  ตอนนั้นอยู่ในอารมณ์ไหนน้า?  รู้สึกว่าจะหม่นๆ อยากนอน แล้วดันไปฟังเพลงหลายเพลงในลิสต์ช่วงที่เป็นเพลงเศร้า  เลยบิวท์ให่อยากวาดออะไรหม่นๆ ออกมาเลย  กลายเป็นหญิงสาวนอนหลับฝัน...หรือหลับไปชั่วนิรันดร์ก็มิทราบ  จำแรงบันดาลใจตอนนั้นไม่ได้จริงๆ แฮะ  อ้อ...พอจะนึกออกนิดนึงว่าอยากวาดผู้หญิงใส่เดรสผ้าฟูฟ่อง 555+  เลยกลายมาเป็นแบบนี้เลย

วันนี้ได้มา 6 รูป ถ้าวาดแล้วรวบรวมได้อีกสักสี่ห้ารูปก็อาจจะกลับมาแปะอีกรอบ

คาดว่าเร็วนี้คงจะได้อีกสักภาพล่ะมั้งคะ 

เพราะเพลง Until Whenever ของจีจี้เป็นแรงผลักอันแรงกล้าเหลือเกินช่วงนี้ 

ไว้เจอกันใหม่คราหน้าเน้อ...มะตะ!!!

ป.ล. ถ้าสังเกตจะพบว่าภาพที่เป็นวาดด้วยปากกาเส้นจะน้อย  เพราะอันที่จริงคนวาดอยากเอามาลงสีเล่นในคอมมากมายครับ แต่ลงไม่เก่ง และไม่มีเวลาลง  เลยยังคงเป็นลายเส้นแบบนี้ต่อไป  ต่อไปในภายภาคหน้าคงจะเหลือแต่เส้นดินสอแล้วล่ะฮับ

edit @ 3 Aug 2009 22:12:45 by Ririn [L'Arc~en~Ciel --สายรุ้งที่ไม่เคยจางไปจากใจข้าน้อย]