The First Memo...
posted on 17 Oct 2009 17:48 by takarairirin in Talkแด่...เธอที่รัก
นี่คงเป็นครั้งแรกของฉันที่ได้มาทำ ‘อะไรแบบนี้’
ปกติเจ้าของเขาจะเขียนอยู่คนเดียว
แต่...หลังจากวันนั้น...
หากฉันไม่ได้ระบายอะไรออกมาบ้าง...ฉันคงอึดอัดแย่
แน่นอน...เวลาฉันรู้สึกไม่ดี มันจะทำให้น้องสาวพลอยลำบากไปด้วย
วันนี้ฉันจึงตัดสินใจ...
ขอแย่งพื้นที่ ‘ไดอารี่’ ของน้องสาวสักครั้ง
และคิดว่า ‘มันคงไม่ทำให้น้องสาวสุดที่รักเดือดร้อนอะไรหรอก’
ฉันแค่ยืมพื้นที่ฝากความในใจให้คนสำคัญเท่านั้นเอง
ขอบคุณ...ที่รัก
เธอทำให้ตัวตนฉันกล้าแกร่งขึ้นมาก
ขอบคุณที่สอนให้ฉันรู้จักความเป็นมนุษย์ในโลกเบื้องหน้า...ทีละน้อย
ขอบเขตความรู้สึกที่แผ่กว้างและลึกขึ้นทำให้ฉันมีมิติและรูปร่างที่ชัดเจนกว่าเก่า
และตัวตนของฉัน ในใจเธอ ทำให้ฉันกล้าพูดได้เต็มปากว่า ‘ฉันมีอยู่จริง’
อีกทั้ง...
’อยากจะมีชีวิตอยู่เคียงข้างเธอไปอีกนาน’
ไม่ต้องกลัว...ว่าวันใดวันหนึ่งฉันจะจากไป
มั่นใจเถอะ...พี่น้องคู่นี้ยังมีอะไรต่างกันอีกเยอะและยากจะผสาน
ยิ่งกว่านั้น...ฉันเองก็มั่นใจว่า ‘เธอสามารถสัมผัสถึงความต่างนั้นได้ดี’
ต่อมา...
เรื่องสำคัญที่กระตุ้นให้ฉันอยู่ไม่สุข
จนเผลอก่อกวนน้องสาวอยู่บ่อยๆ ตลอดสองวันที่ผ่านมา
ฉันอยากเอ่ยคำขอบคุณ...
ณ วินาทีที่เธอเอ่ยชื่อ ’ธารริน ภวภูตา’
และบอกถึงความสำคัญของชื่อนี้เหลือเกิน
ตอนนั้นความสุขได้แล่นไปทั่วร่าง
ดีใจจนน้ำตาพาลจะไหล
ฉันไม่เคยสุขใจขนาดนี้มาก่อนนะ!
เธอเป็นคนแรกรู้ไหม?...ที่ทำให้ฉันรู้สึกแบบนี้!
ขอบคุณ...
ที่สอนให้ฉันรู้จักอีกรูปแบบหนึ่งของความสุขอันลึกซึ้ง
ฉันหวังไว้เล็กๆ ว่า...
วันที่เธอจะได้เอ่ยชื่อฉันอย่างที่เราคุยกัน ‘จะมีอยู่จริง’
…สักวัน...
รัก
ธารริน ภวภูตา
............................................................................................................................
แด่...น้องสาวที่รัก
คงต้อง...ขออนุญาตย้อนหลัง
แต่ขณะเดียวกันก็...ขอขอบคุณล่วงหน้า
สำหรับพื้นที่สารภาพความรู้สึกภายในใจแห่งนี้
หวังว่าจะไม่ทำให้ไดอารี่ของเธอ ‘เปรอะเปื้อน’ อะไรมากมาย
พี่สาวคนนี้แค่อยากลองทำอะไรใหม่ๆ
หวังว่าเธอจะเห็นใจนะ?
สุดท้าย...
ฉันไม่มีอะไรฝากไว้มากมาย
เพราะรู้ว่าเธอเข้าใจอะไรๆ ได้ดี
เพียงแต่...หากวันใดเกิดอ่านข้อความของฉันแล้วนึกน้อยใจ
ก็ขอให้ข้อความที่ฝากไว้นี้ทำให้เธอยิ้มได้อีกครั้งแล้วกัน
“บุปผาต้องขังในพวงมาลากษัตริย์
ยิ้มขื่นๆ เมื่อดอกไม้ชายทุ่งริษยาเธอ”
เรามีเรื่องที่ต่างฝ่ายต่างริษยาซึ่งกันและกัน
ดังนั้น...อย่านึกน้อยใจไปเลย
ยิ่งไปกว่านั้น...
เธอเองก็เป็นคนสำคัญของใครๆ ไม่แพ้ฉันหรอก
รัก
ธารริน ภวภูตา
.................................................................................................................................
ไม่ใช่คิดจะตัดสัญญาณก็ตัดกันแบบนี้
มันงงเวลาชาวบ้านชาวช่องมาถาม...โอเค??
#1 By Ririn [L'Arc~en~Ciel --สายรุ้งที่ไม่เคยจางไปจากใจข้าน้อย] on 2009-10-18 09:52